Yüksek kibir alçak fikir

05 Aralık 2018

İnsan, mensup ya da sahip olduğunu yüceltme eğilimi içerisindedir ve bundan öylesine haz alır ki karşısındaki en sevdiği kişi dahi olsa görmezden gelebilir. Kendini överek veya karşı taraftan övgü bekleyerek yaşamını sürdüren tek canlı türünün insan olduğu reddedilemez bir gerçek. Üstelik bu büyük yanılgının içerisindeyken bile aptal olmadığını iddia edebilecek kadar da donanımlı bir varlık. Elbette, bu durumun tek bir sebebi olamaz. Altında yatan birçok sebep olabilir. Bilim, görevini yerine getirmiş, bu insanları sınıflandırmış ve isim vermiş: Narsisizm, diğer bir ismiyle özseverlik. Kabaca kişilik bozukluğu da denilebilir. Narsisist kişilik bozukluğuna sahip insanlar, fikirlerini dayatamadığı insanlara karşı psikolojik şiddeti kullanmaktan çekinmezler. Hatta bu durumu daha da ileri taşıyıp fiziksel şiddeti dahi meşru görebilirler. Maddi veya manevi kazançları söz konusu olduğunda ise insanı ve yükselen -kendi- kibirlerini görmezden gelebilirler.

İşin özüne bakacak olursak, her insan bir miktar özseverdir. Fakat bu konuda insanları ikiye ayırmak, hiç de göze batmayacaktır. Özseverliğini kontrol edemeyenler ve edebilenler. Özseverliğini kontrol edemeyen kişi, fikirlerinin doğruluğunu kabul ettirme konusunda o kadar ısrarcıdır ki “yanlış" kelimesini lûgatından silip atmıştır. Tamamen ben merkezli bir hayat sürer ve insanlara kendini farklı göstermeyi yaşamındaki tek şiar olarak görebilir. Özseverliğini kontrol edebilen kişi ise bu satırları yüzü kızarmadan rahatlıkla okuyabilir ve anlayabilir.

Günümüz insanlarının neredeyse tamamını tek cümleyle hicveden Richard Wilkins der ki: “Birçok insan hayatının büyük bölümünü olduğundan farklı görünebilmek için heba eder." Satır sonlarına doğru hâlâ özseverliğinizi kontrol edebildiğinize inanıyorsanız, tebrikler! Özsaygınızı yitirmemişsiniz demektir...

Kaynak: Çevrenizdeki insanlar